Τέχνες

  • Τάδε έφη,  Τέχνες

    “ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ” ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

    Τα χέρια μου είναι να μαζώνωτα λουλούδια στον κάμπο ή στο βουνό,τα χέρια μου είναι για να υψώνωτην προσευχή στον ουρανό. Τα χέρια μου είναι για να σπέρνουντο μαύρο στίχο στ’ άσπρο το χαρτί,τα χέρια μου είναι για να γέρνουνοι…

  • Διηγήματα,  Τέχνες

    “ΟΙ ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΤΟΥ”

    Κυριακή πρωί και ο Αλέξανδρος σηκώθηκε πιο αργά απ’ ό, τι τις υπόλοιπες μέρες της εβδομάδας. Περπάτησε ως την πόρτα του υπνοδωματίου, την άνοιξε και ευθύς αμέσως τα ρουθούνια του πλημμύρισαν από την μυρωδιά του κυριακάτικου πρωινού που ετοίμασε η…

  • Τάδε έφη,  Τέχνες

    “ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΕ ΤΑ ΣΠΙΡΤΑ” ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

    Απόγευμα πρωτοχρονιάςψυχή στους δρόμους.Μονάχα κάτι γκρίζο παλαιόκαινούργιου χρόνου. Τρέμουν από το κρύοτα σταυροδρόμια και οι γωνίεςσφίγγονται κολλάνε να ζεσταθούνεπάνω σε αλλότριαςπατρίδαςπλανόδιους ανθοπώλες μπουκέτα φασκιωμέναμε αγριωπό χαρτίκαι η φτηνή ποιότηταμε τρύπες διανθισμένη γύρω γύρωαπό αυτοδίδακτο ψαλίδι καμωμένες όπως κι εμείς όταν…

  • Τάδε έφη,  Τέχνες

    “ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ” ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

    Α’Τί φως και χρώμα κι εμορφιά να σκόρπιζε τ’ αστέριοπού στην κούνια του Χριστού τους Μάγους έχει φέρει!Ποιός άγγελος το διάλεξε για τέτοιο ταχυδρόμο!Τ’ άλλα τ’ αστέρια θα ’βλεπαν το φωτεινό του δρόμο, κι από τη ζήλια θα ’τρεμαν… Αστέρι,…

  • Τάδε έφη,  Τέχνες

    “ΕΡΗΜΩΜΕΝΑ ΧΩΡΙΑ” ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ (ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ)

    Ερημωμένα χωριά, ξεροπόταμασ’ ένα ανελέητο ξερό καλοκαίρι.Βομβαρδισμένες εκκλησιές. Ένας άσπρος άνεμος σφύριζε σαν τον τρελό ψάλτηπου τραγούδαγε άγρια τροπάριαμες στο ντουφεκίδι κι ο παπάςμε τις μπότες του σκοτωμένου αξιωματικούσήκωνε τα ράσα του και πηδούσε το φράχτη. Στους τοίχους ήταν σβησμένα…

  • Τάδε έφη,  Τέχνες

    “Ο ΦΙΛΟΜΑΘΗΣ ΦΤΩΧΟΣ” ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΙΖΥΗΝΟΣ

    Αλλοίμονο! Είμαι φτωχόσ’ αυτού του κόσμου τον τροχό!είμαι ορφανό και ξένο!…Κι αγράμματο θα μένω! Του κάκου λεν – Υπομονή.πολλοί σαν σένα ορφανοί και δύστυχοι και ξένοι,δεν έμειναν θαμμένοι. Του κάκου, γιατί κείνοι’κειήσαν της Τύχης εδικοί,μα ‘μένα το καϋμένο…μ’ έχει λησμονημένο!…

  • Τάδε έφη,  Τέχνες

    “ΚΥΚΛΟΣ” ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ

    Στον κόσμον ήρθες άνοιξη, αυγινή.Λάμπανε κάμποι, θάλασσα, ουρανοίκαι φως δεν είδες απ’ την πρώτη μέραώς την πιο μαύρη και στερνή σου εσπέρα. Μα ’χες πατρίδα, θεό και βασιλιά.Δεν είχες, (κι όμως έλπιζες!) δουλειά.Σκυμμένος δεν ασήκωνες κεφάλικι αντάμα σου σκυμμένοι ανάριθμοι…

  • Τέχνες,  Φύση

    ΤΗΣ ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ

    Η φύση είναι η αρχή των πάντων και η τέχνη η κατακλείδα τους. Όταν οι δυο τους ενωθούν, μέσω του ανθρώπου, ολοκληρώνεται ένα κομμάτι του κόσμου! Η μία στηρίζει την άλλη και συγκλίνουν απόλυτα. Η φύση σου δίνει τα πάντα.…

  • Τάδε έφη,  Τέχνες

    “ΕΠΙΘΥΜΙΑ” ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ

    Εις ένα δάσος ήθελαμια νυκτιά να ήμηνμακράν από την φήμηνκαι όλους τους θνητούς. να ειν’ εις το πλευρόν μουη Σικελία μόνη,ευθύς όλοι οι πόνοιήθελον φύγει ευθύς. Πλησίον στο ψιθύρισματων δροσερών υδάτωνκαι αργυρών ναμάτωννα είμαι με αυτήν. Άλλοι να μη μας…

  • Τάδε έφη,  Τέχνες

    “Η ΣΤΕΡΝΑ” ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ (ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ)

    Εδώ, στο χώμα ρίζωσε μια στέρναμονιά κρυφού νερού που θησαυρίζει.Σκεπή της βήματα ηχερά. Τ’ αστέριαδε σμίγουν την καρδιά της. Κάθε μέραπληθαίνει, ανοιγοκλεί, δεν την αγγίζει. Ανοίγει ο πάνω κόσμος σα ριπίδικαι παίζει με το φύσημα του ανέμου,μ’ ένα ρυθμό που…